Drogie mamy i tatusiowie, pewnie zaadoptowaliście się już do nowej sytuacji, jaką jest opieka nad nowym członkiem rodziny. Dzisiaj napiszę o wychowywaniu dziecka w drugim i trzecim miesiącu życia.

Pamiętajcie, że każde dziecko jest indywidualnością i rozwija się w nieco innym tempie, dlatego  przedział trzech miesięcy pozwala dopasować nasze działania do aktualnych potrzeb dziecka. Hipotetycznie zakładam, że wasze dziecko jest już w drugim albo trzecim miesiącu życia. Jeżeli wasze dziecko  jest jednak  w okresie noworodkowym,  to zajrzyjcie do wcześniej napisanego przeze mnie teksu pt. „ Jak wychowywać noworodka.”


1. Zaspokajajcie potrzeby biologiczne i psychiczne dziecka. Zaspokojenie tych pierwszych stanowi podstawę  do zaspokajania tych drugich. Chore czy głodne dziecko, wybudzone gwałtownie ze snu, leżące w „brudnej” pieluszce nie będzie miało gotowości do interakcji z drugą osobą czy do zabawy. A więc bardzo ważna jest dbałość o stan fizyczny maluszka, który przekłada się na jego dobre samopoczucie i  rozwój.


2. Rodzice przejęci czynnościami wokół dziecka, karmieniem i przewijaniem często zapominają o komunikacji z dzieckiem. Rozwój dziecka postępuje, okres czuwania  stopniowo się wydłuża  dlatego  powinniśmy wchodzić z dzieckiem w kontakt interpersonalny. Należy  przybliżać swoją twarz do jego główki, uśmiechać się i czule przemawiać, dotykać jego rączek, głaskać, przytulać i lekko kołysać. Należy mówić do dziecka, opowiadać mu o swoich uczuciach do niego i o tym jakie jest wspaniałe. Dziecko w takiej sytuacji koncentruje swój wzrok na waszej twarzy, uczy się jej, podobnie jak waszego głosu. Karmienie piersią to też dobry moment na kontakt z dzieckiem. Mamy zapewne w pewnym momencie zauważą,  że nie tylko chodzi tu o jedzenie. Jest to czas bezpośredniego kontaktu z ciałem matki, pozycja karmienia sprzyja kontaktowi wzrokowemu, mama może okazywać dziecku czułość w różny sposób. Dziecko wieloma zmysłami uczy się swojej matki: patrzy na nią, czuje ją poprzez dotyk, smakuje pokarm, uczy się jej zapachu, słyszy jej bicie serca, oddech i głos. W takich sytuacjach tworzy się więź i zręby tożsamości dziecka, a to ma związek z rozwojem psychicznym dziecka.


3. Od końca pierwszego  miesiąca życia  w zasięgu wzroku dziecka powinna być zawieszona zabawka do ćwiczenia koncentracji wzroku oraz powinniśmy używać grzechotek do ćwiczenia koncentracji słuchu. Możemy w tym celu także nastawiać dziecku także pozytywkę z przyjaznymi dźwiękami. Dla malutkiego dziecka patrzenie na przedmiot oraz słuchanie dźwięków jest rodzajem rozwijającej zabawy. Potem możecie poruszać powoli  zabawkami aby dziecko mogło śledzić tor ich ruchu. Potem poszerzajmy doznania dziecka, zmieniając zabawki prezentowane dziecku.


4. Pozwalajmy dziecku swobodnie się poruszać w okresie czuwania. Zmieniajmy pozycję dziecka. Kładźmy je na chwilę na brzuszku, przekładajmy z plecków na boki (z podparciem), kładźmy na swoim ramieniu w pozycji pionowej, przytrzymując główkę np. po jedzeniu. Wykorzystujmy do swobodnego ruchu sytuacje rozbierania i ubierania oraz przewijania. Pozwalajmy poruszać się dziecku podczas kąpieli, nie spieszmy się za bardzo z jego wyjmowaniem z wody. Bierzmy je na ręce. Kołyszmy dziecko od czasu do czasu wzdłuż osi ciała. Pokazujmy z góry przedmioty, których widok może wywoływać ruchy kończyn górnych. Dbajmy o możliwość swobodnego poruszania. Wkładajmy swoje palce wskazujące do dłoni dziecka i poruszajmy nimi lekko, wkładajmy grzechotki oraz inne niewielkie, bezpieczne przedmioty w dłoń dziecka. Głaszczmy rączki dziecka. Zawieszajmy w zakresie wzroku i ruchów rączek dziecka zabawki, które dziecko może przypadkowo trącać, dobrze gdy poruszone – będą wydawały dźwięk. W tych sytuacjach dziecko zbiera doświadczenia ruchowe i czuciowe, potrzebne potem do panowania nad własnym ciałem.


5. Cieszcie się dźwiękami wydawanymi przez dziecko. Uśmiechajcie się do dziecka.  Mówcie do niego, możecie naśladować dźwięki wydawane przez dziecko. Im dziecko częściej będzie wokalizowało, tym fajniejsza będzie to zabawa i  jednocześnie dobre ćwiczenie. Prowokujcie dziecko do przyglądania  się i wokalizacji poprzez zbliżanie do niego swojej uśmiechniętej twarzy.


6. Pokazujcie otoczenie dziecku, przenosząc je na rękach. Opowiadajcie o oglądanych obiektach. Ustawiajcie jego ciało pod kątem aby mogło więcej widzieć.


7. W trzecim miesiącu życia, dziecko zwiększa swoje zainteresowanie otoczeniem, dłużej czuwa. Reaguje uśmiechem na zbliżające się do niego osoby i też ożywia się na ich widok, co widać w ruchach ciała. Zdecydowanie rozpoznaje te osoby, które z nim mieszkają, wodzi za nimi wzrokiem. Dlatego nadal powinniśmy prowadzić opisane powyżej oddziaływania, bardziej je różnicując i wydłużając nieco czas kontaktu z dzieckiem.

Drodzy rodzice, pamiętajcie, że proponowane oddziaływania należy dostosowywać do możliwości rozwojowych dziecka w danym okresie życia. Na pewno mają one wpływ na jego rozwój.  Oddziaływania te powinny być stosowane z umiarem i rozsądkiem.  Rodzice powinni zwracać uwagę na reakcje dziecka – czy jest zaciekawione, czy patrzy na nich, czy może zaczyna się niepokoić  sygnalizując, że to nie jest dobry czas na „zabawę” lub  za długo ona trwa.  Pogodna twarzyczka oraz spokojne, dostosowane do sytuacji ruchy podpowiadają rodzicom, że to co robią jest właściwe.

Pozdrawiam rodziców E.R.

Kategorie
Psychologia
Najnowsze wpisy
Wychowywanie dziecka w II kwartale życia
Ponownie witam rodziców maluchów. Dzisiaj napiszę o wychowywaniu dziecka w czwartym, piątym i szóstym miesiącu życia. Mam nadzieję, że coraz lepiej radzicie sobie z opieką nad dzieckiem i bardziej je znacie. Pierwsze trzy miesiące życia dziecka i codzienny, intensywny kontakt z nim, to zwykle wystarczający czas na odnalezienie się w roli rodzica i nabycie umiejętności dostrzegania potrzeb dziecka.
Jak wychowywać noworodka? Czy jest to możliwe?
Moi drodzy, noworodek to nowy człowiek. Nie mówi ale czuje, coraz lepiej widzi i słyszy. Tak jak pisałam wcześniej to my, dorośli, dostarczamy dziecku informacje, które stanowią podstawę do tworzenia przez dziecko siebie jako osoby. To jak się zachowujemy, co przy nim robimy i sposób w jaki wykonujemy czynności wiele mu mówi. Jeżeli przewijamy dziecko delikatnie, bez pośpiechu, z czułością i mówimy do niego, to dziecko otrzymuje zupełnie inny przekaz niż wtedy, kiedy robimy to mechanicznie, pociągamy, przekręcamy dziecko jak rzecz i nic nie mówimy.
Wskazówki dla przyszłych mam jak prawidłowo rozpocząć proces wychowywania dziecka.
Drogie przyszłe mamy – już wiecie, że na Wasze dziecko oddziaływały rożne bodźce w trakcie trwania ciąży, tak samo będzie podczas porodu jak i po jego zakończeniu. Będą one płynęły z organizmu i ze środowiska oraz będą wpływały na aktualne i późniejsze zachowanie maluszka. Na funkcjonowanie i rozwój dziecka oprócz uwarunkowań genetycznych i zdrowotnych ogromny wpływ będzie miał proces wychowawczy.
Jak pracować nad pozytywnym stanem emocjonalnym w czasie ciąży?
Stan emocjonalny kobiety w czasie trwania ciąży jest niesłychanie ważny dla dziecka. Niespokojna mama, narażona na stres „pracuje hormonami”, które niekorzystnie wpływają na dziecko. Dlatego warto zadbać o swój komfort psychiczny. A oto istotne wskazówki mogące pomóc w osiągnięciu dobrostanu kobiety w ciąży i jej dziecka.
O czym będę pisała
Drogie, przyszłe i aktualne Mamy oraz Tatusiowie, witam Was serdecznie. Jestem z zawodu psychologiem i od wielu lat zajmuję się sprawami związanymi z rozwojem i wychowaniem dzieci. W swoim życiu zawodowym kształciłam osoby, które ubiegały się o zawód opiekunki dziecięcej. Prowadziłam też zajęcia na studiach podyplomowych, dających absolwentom wyższych uczelni uprawnienia pedagogiczne do pracy z dziećmi.